Strach

Po drugiej stronie okna
Świat
Obcy i obojętny
Jeszcze wczoraj
Nosiła kolorowe sukienki
We włosy wpinała kwiaty
Rozdawała uśmiechy
I zalotne spojrzenia
Jeszcze wczoraj…
Szyba mokra
Od kropli deszczu
Czy jej łez
Sama nie wie
Jej krzyk
Odbija się od szklanej tafli
I wraca okrutną ciszą
Nie szuka zrozumienia
Bo kto zrozumie
Starzejącą się kobietę
Która tak bardzo boi się
Samotności?

Komentarze:
Kaja pisze:

Samotność?czy bezradność?Wczoraj było piękne……., ale dziś jest najpiękniejsze! „Najbardziej przerażającym dźwiękiem na świecie jest bicie własnego serca. Nikt nie lubi o tym mówić, ale to prawda. Jest to dzika bestia, która w samym środku głębokiego strachu dobija się olbrzymią pięścią do jakichś wewnętrznych drzwi, by ją wypuścić.”/Jonathan Carroll/

Ribbon Maker